ଭୁବନେଶ୍ୱର: ଶାରଦୀୟ ନବରାତ୍ରୀର ସପ୍ତମ ଦିନରେ ମା’ ଦୁର୍ଗାଙ୍କ ସପ୍ତମ ସ୍ୱରୂପ ମା’ କାଲରାତ୍ରିଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ଓ ନିଷ୍ଠାର ସହ ପୂଜା ଅର୍ଚ୍ଚନା କରାଯାଉଛି। ମାତାଙ୍କ ଏହି ରୂପ ଯେତିକି ଉଗ୍ର ଏବଂ ଭୟାନକ ଦେଖାଯାଇଥାଏ, ସେତିକି କଲ୍ୟାଣକାରୀ ମଧ୍ୟ ହୋଇଥାଏ, ଯେଉଁଥିପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ‘ଶୁଭଙ୍କରୀ’ ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଇଥାଏ। ନବଦୁର୍ଗାଙ୍କ ଏହି ସ୍ୱରୂପକୁ ଅଜ୍ଞାନ, ଭୟ ଏବଂ ନକାରାତ୍ମକ ଶକ୍ତିର ବିନାଶକାରିଣୀ ବୋଲି ବିବେଚନା କରାଯାଏ।
ସାଧାରଣତଃ ଦେବୀଙ୍କ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସ୍ୱରୂପର ବାହନ ସିଂହ ହୋଇଥିବାବେଳେ, ମା’ କାଲରାତ୍ରି ଗଧ ଉପରେ ସବାର ଥା’ନ୍ତି। ଏହାପଛରେ ରହିଥିବା ଆଧ୍ୟାତ୍ମକ ସନ୍ଦେଶ ହେଉଛି ଯେ ଦେବୀଙ୍କ ଶକ୍ତି କୌଣସି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ବାହନ ବା ବାହ୍ୟ ବୈଭବ ମଧ୍ୟରେ ସୀମିତ ନୁହେଁ। ଗଧ ହେଉଛି ଏକ ସାଧାରଣ ଜୀବ, ଯାହା ସହନଶୀଳତା ଏବଂ କଠିନ ପରିସ୍ଥିତିରେ ମଧ୍ୟ ନିଜ କାମ ଜାରି ରଖିବାର ପ୍ରତୀକ ଅଟେ। ତେଣୁ ମା’ଙ୍କ ଏହି ବାହନ ଆମ୍ଭକୁ ବିନମ୍ରତା, ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଏବଂ ପ୍ରତିକୂଳ ପରିସ୍ଥିତିର ମୁକାବିଲା କରିବାର ଶିକ୍ଷା ଦେଇଥାଏ।
ମା’ କାଲରାତ୍ରିଙ୍କ ବର୍ଣ୍ଣ ଅନ୍ଧକାର ଭଳି ଶ୍ୟାମ ଅଟେ, ତିନୋଟି ନେତ୍ର ଅତ୍ୟନ୍ତ ତେଜସ୍ୱୀ ଏବଂ ଗଳାରେ ବିଦ୍ୟୁତ୍ ପରି ଚମକୁଥିବା ମାଳା ରହିଛି। ଧାର୍ମିକ ବିଶ୍ୱାସ ରହିଛି ଯେ ମା’ କାଲରାତ୍ରି ନିଜ ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାରର ଭୟରୁ ମୁକ୍ତି ଏବଂ ସଙ୍କଟର ସାମ୍ନା କରିବାର ଅଦ୍ଭୁତ ସାହସ ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି। ଜୀବନର କଠିନତା ଦ୍ୱାରା ଭୟଭୀତ ନ ହୋଇ ସାହସର ସହିତ ଆଗକୁ ବଢ଼ିବା ପାଇଁ ମାତାଙ୍କ ଏହି ରୂପ ପ୍ରେରଣା ଯୋଗାଇଥାଏ।
